در ماخذ و منابع از مقبره الشعرا یا آرامگاه شاعران د رسرخاب تبریز تا قبل از قرن هشتم نامی برده نشده و قدیمی ترین تذکره فارسی ، یعنی لباب الا لباب محمد عوفی که ظاهرا در سنه 618 تالیف شده و شرح حال شاعران قرن ششم مانند خاقانی و ظهیر را که در مقبره الشعرا دفن شده اند ، نگاشته است ، نامی از مقبره الشعرا نبرده و از این روی قدیم ترین کتابی که نام مقبره الشعرا سرخاب را به صراحت دارد نزهه القلوب حمدلله مستوفی است که د رسال 740 ه. ق تالیف شده و دیگر تاریخ گزیده اوست که در سال 730 ه. ق تالیف شده است.

در حال حاضر مقبره الشعرا در خیابان ثقه السلام جنب خیابان عارف و تقریبا حوالی تکیه حید رواقع شده است. اگرچه زلزله ها و سیل های بنیان کن اثری ازمزار بزرگان آرمیده در این مکان بر جای نگذارده است  قداست مکان موجب بنیاد بنایی شد که امروز به مثابه سمبلی است   ازتبریز کهن.                                                                     معروفترین آرمیدگان مقبره الشعرا به شرح زیر می باشند:                                     اسدی طوسی ، قطران تبریزی ، مجیرالدین بیلقانی، خاقانی شیروانی ، ظهیرالدین فارابی ، شاپور نیشاپوری ، شمس الدین سجاسی ، ذولفقار شروانی، همام تبریزی ، مانی شیرازی، شکیبی تبریزی، سید محمد حسین شهریار

بازار تبریز بزرگترین بازار سرپوشیده جهان و یکی ازشاهکارهای معماری ایرانی است. این بازار در سال ۱۱۹۳ هجری قمری بر اثر زلزله با خاک یکسان شد، اما طولی نکشید که به همت مردم شهر بازسازی شد.

بازار تبریز هم اکنون به طول یک کیلومتر بزرگترین مجموعه سرپوشیده دنیاست و در سال ۱۳۵۴ در فهرست آثار ملی ثبت شده‌است.

طاق‌ها و گنبدهای مقرنس بلند آن، سازه‌های آجری به هم پیوسته، آرایش مغازه‌ها، کثرت تیمچه‌ها، وجود انواع مشاغل و تعداد زیادی مدرسه و مسجد که در کنار سرا‌های بازرگانی قرار گرفته‌اند، این بازار را نمونه‌ای عالی از محیط تجارت و زندگي ايراني اسلامي نموده است.

Ø      اولین چاپخانه در سال 1227 توسط شاهزاده عباس میرزا در تبریز تاسیس شد و 12 سال بعد دومین چاپخانه در تهران تاسیس گردید.

Ø      برای اولین بار کتب خارجی در تبریز ترجمه گردید که از آن جمله عبارتند از: پطر کبیر،شارل دوازدهم،اسکندر کبیر،... .

Ø      اولین رمان ایران به نام((ستارگان فریب خورده- حکایت یوسف شاه سراج)) توسط میرزا فتحعلی آخوند زاده در تبریز به رشته تحریر در آمد.

Ø      اولین دایرهّ المعارف توسط محمد رضا زنوزی تبریزی نوشته شد.

Ø      اولین کتابخانه عمومی توسط میرزاحسن خان خازن لشگردر سال 1312 در تبریز تاسیس شد.

Ø      اولین سینمای ایران پس از پنج سال از اختراع جهانی آن(توسط برادرن لومیر) ، در تبریزبا نام سولّی(آفتاب) تاسیس گردید.

Ø      اولین نمایشنامه وتئاتر در تبریز به سال 1261 شکل گرفت.

Ø      اولین عکاسخانه توسط قاسم میرزا در تبریز راه اندازی شد.

Ø      اولین فوتبالیست شاغل در اروپا(بلژیک) به نام حسین صدقیانی از اهالی تبریز در سالهای 1309-1311 بهترین گل زن باشگاههای این کشور بود و در فینال جام باشگاههای بلژیک با به ثمر رساندن سه گل باعث قهرمانی تیم رویال شالروا اسپورتینگ کلوپ در مقابل تیم بروکسل گردید.

Ø      در زمینه پزشکی نخستین طبیب محصل فرهنگ نخستین کتابهای پزشکی - نخستین آبله کوبی -  نخستین دانشکده پرستاری  مامائی - نخستین دندانهای مصنوعی - اولین عمل قلب باز - پیوند قلب برروی سگها و نخستین عمل پیوند کلیه توسط دکتر جواد هیات در سال 1347 در تبریز به انجام رسید.

Ø      اولین هوانورد ایرانی به نام کلنل محمد تقی خان پسیان از اهالی تبریز بود.

Ø      اولین کارخانه اسلحه و مهمات در شهر تبریز بنا نهاده شد .

Ø      اولین کارخانه چینی سازی  در شهر تبریز ساخته شد.

Ø      اولین کارخانه تولید برق در این شهر و اولین خیابانی که در آن از چراغهای برقی استفاده شد خیابان چراغ گازی تبریز بود.

Ø      اولین ضرابخانه ماشینی و انتشار اسکناس از فعالیت های این شهر اولین ها بود.

Ø      اولین شهر ایران که صاحب تلفن شد تبریز بود .

Ø      اولین انجمن زنان در تبریز توسط صاحب سلطان خانم تشکیل گردید .

Ø      اولین بلدیه و نظمیه پلیس مردمی و شهرداری ایران متعلق به تبریز است.

Ø      اولین مهمانخانه توسط میرزا اسحق خان معززالدوله در تبریز پذیرای مهمان گردید .

Ø      اولین مدرسه کر و لال ها توسط جبارباغچه بان و اولین مدرسه نابینایان توسط یک میسیون آلمانی و اولین مدارس حرفه ای و بازرگانی توسط محمدعلی تربیت واولین کودکستان توسط ابوالقاسم فیوضات در تبریز بنا گذاشته شد.

Ø      اولین پایگاه لرزه نگاری در تبریز (شهر زلزله خیز) بنا گذاشته شد.

. . . .      

تبریز شهر اولین های همیشه پاینده بادا

برگرفته شده از کتاب : تبریز شهر اولین ها (صمد سرداری نیا)

بخش مرجع کتابخانه ملی  تبریز

مسجد کبود مظفریه ملقب به فیروزه اسلام در قرن 14 میلادی مطابق با سال 780 هجری قمری توسط جهان شاه سلطان مغول از سلسله قرا قویونلوها بنا نهاده شد که پس از سالها و پشت سر گذاشتن چندین زلزله و بلایای طبیعی دیگر سر در آن و قسمتی از دیوارهای داخلی باقی مانده  بود که امروزه بطور کامل در حال مرمت و بازسازی است .

بنای شهرداری تبریز یکی از بناهای زیبا، مستحکم و دیدنی است که در سال ۱۳۱۴ شمسی در محل گورستان متروک و مخروبه کوی نوبر با نظارت مهندسان آلمانی در زمان ریاست شهرداری حاج ارفع الملک جلیلی یکی از شهرداران صدیق و نیکنام تبریز بنا شد. این ساختمان دارای یک برج ساعت چهار صفحه‌ای است که با طنین موزون زنگ هایش هر ۱۵ دقیقه یک بار، گذشت زمان را به گوش مردم تبریز می‌‌رساند. نمای خارجی تالار شهرداری تبریز از سنگ تراشیده است و نقشه ساختمان آن با نمونه ساختمان‌های کشور المان قبل از جنگ جهانی دوم مطابقت دارد.این بنا در وسط شهر تبریز و درمیدان ساعت واقع شده و در حال حاضر تمام امور عمرانی شهر و امور اداری شهرداری تبریز در این تالار و عمارت متمرکز است.

شاه گؤلي ( استخر شاه ) سابق و ائل گؤلي ( استخر مردم ) فعلي از گردشگاههاي زيبا و دلكش تبريز و

ايران است كه در جنوب شرقي تبريز، بر دامن تپه اي واقع شده است.پيرامون استخر درختاني

كهنسال سر به هم آورده اند كه انعكاس آنها در آب استخر زيبايي محوطه را دو چندان مي كند.

تبریز مرکز استان آذربایجانشرقی در مختصات ۴۶ درجه و ۲۵ دقیقه طول شرقی و۳۸ درجه و ۲دقیقه عرض شمالی از نصف النهار گرینویچ واقع شده است. ارتفاع ۱۳۴۰متر می باشد و وسعت آن ۱۱۸۰۰ کیلومتر مربع و در فاصله ۶۱۹ کیلومتری پایتخت قرار دارد و جمعیت آن بیش از ۱۵۰۰۰۰۰ نفر می باشد.این شهراز نظر اهمیت سومین شهر ایران است.(طبق آمار سال۱۳۷۵)